די דינסטן האָבן באַשלאָסן אַ ביסל איבערפֿאַלן אין דער וווינונג, אָבער זיי זענען געכאַפּט געוואָרן דורך די באַזיצער און באַשטראָפט געוואָרן. דער מאַן'ס שטעקל האָט זיך אויסגעוויזן נאָר אַ ריזיקע גרייס, ער האָט עס קוים געקאָנט אַרײַנכאַפּן אין דער זומפּס לאָך, און דערנאָך קומען אויף איר פּנים.
א רויטער צימער, א פלאקערנדיקער ליכט און א זאפטיגע פרוי אין א שווארצער מאסק, מיט קאצן אויערן. אירע פיס זענען אויסגעשפרייט און ווארטן אויף באשטראפט ווערן. איז ניט דאָס וואָס יעדער ברוטאַל מאַטשאָ מענטש חלומט, איז ניט דאָס דער ספּעקטאַקל וואָס זיין מאַרך ימאַדזשאַן? אירע הייזעלעך, וואָס באַנגענדיק פֿון איר מויל, באַטאָנען נאָר איר דערנידעריקונג. מ׳שטופט זי אין גאַנצן אַרײַן, פּאַניקנדיק, נאָר װער װעט זיך באַדויערן פֿאַר איר? אירע האָטערס שווייגן פון זייט צו זייט, איר שפּאַנענדיקן האָן שפּאַצירט שווער איר נאַס לאָך. און מיט דער כלבה איז נישטאָ קיין אַנדער וועג – זי דאַרף מיאוס פאָלגן אַלע באַפעלן פונעם בעלן!